Wet van de barmhartige Samaritaan

First Aid & CPR Tanzania

De barmhartige Samaritaan: medeleven en bescherming

De uit de Bijbel (Lucas 10:25-37) afkomstige parabel van de barmhartige Samaritaan vertelt hoe een voor dood achtergelaten reiziger wordt gered door een onbekende die hem verzorgt en zich over hem ontfermt. Naast de religieuze context draagt zij een universele boodschap: de morele plicht om anderen in gevaar te helpen, uit medeleven en onbaatzuchtigheid.

Geïnspireerd door dit beginsel zijn er wereldwijd talrijke zogenoemde barmhartige-Samaritaanwetten uitgevaardigd die hen beschermen tegen juridische vervolging die te goeder trouw hulp bieden in een noodsituatie. De precieze reikwijdte van die bescherming verschilt echter per rechtsgebied: hieronder leest u wat de voor uw regio geldende wet bepaalt.

Citaat van de wettekst

Geldende wet Er is geen specifieke goedesamaritaanwet en geen algemene reddingsplicht. Als common-law-stelsel legt de Penal Code (Cap. 16), ss. 206–210, alleen enge, op een relatie of een zorgtaak gebaseerde plichten op. De Road Traffic Act, 1973, s. 57, verplicht een bij een ongeval betrokken bestuurder om te stoppen, zijn gegevens te verstrekken en het ongeval te melden. De WHO (2023) bevestigt dat Tanzania geen goedesamaritaanwet heeft.
Reikwijdte van de bescherming Geen enkel strafbaar feit richt zich tegen de omstander die een vreemde in gevaar niet helpt. Handelingsplichten blijven beperkt tot personen die de zorg over een ander hebben, het gezinshoofd, de meester tegenover zijn leerling, wie een gevaarlijke handeling onderneemt, de controle over gevaarlijke zaken, en de bij een ongeval betrokken bestuurder.
Plicht om hulp te bieden Nee
AED-aansprakelijkheidsbescherming Nee
Geen wettelijke plicht om hulp te bieden

Uw bescherming krachtens de wet

Tanzania beschikt niet over een specifieke goedesamaritaanwet noch over een algemene plicht om een vreemde te redden, zoals de Wereldgezondheidsorganisatie (2023) bevestigt. Als common-law-stelsel beoordeelt het een te goeder trouw handelende hulpverlener naar redelijk gedrag in een noodsituatie; de Penal Code (Cap. 16), secties 206–210, stelt alleen enge, op een relatie of een zorgtaak gebaseerde plichten. De Road Traffic Act, 1973 (s. 57) verplicht een bij een ongeval betrokken bestuurder om te stoppen, zijn gegevens te verstrekken en het ongeval te melden.

Geen verplichting om te handelen, maar alle redenen om het te doen

Geen enkel strafbaar feit richt zich tegen de omstander die een vreemde in gevaar niet helpt: in Tanzania is helpen een keuze, geen wettelijke plicht. Handelingsplichten blijven beperkt tot personen die de zorg over een ander hebben, het gezinshoofd, de werkgever tegenover zijn leerling, de controle over gevaarlijke zaken en de bij een ongeval betrokken bestuurder. Wie desondanks kiest om te goeder trouw en voorzichtig in te grijpen, hoeft niet te vrezen voor zijn daad hard te worden behandeld.

Waarom opleiding essentieel is

Het ontbreken van een wettelijke plicht onderbreekt de medische aftelklok niet: bij een hartstilstand daalt de overlevingskans met ongeveer 10 procent per minuut zonder reanimatie. In Tanzania, waar hulp kan uitblijven, vooral buiten de grote steden, wordt de aanwezige persoon de eerste schakel in de keten van overleving. Zich in reanimatie en eerste hulp laten opleiden geeft u het vermogen om te handelen waar wachten alles zou kosten. Enkele uren leren vandaag kunnen morgen de reden worden waarom iemand levend thuiskomt.